+48 (12) 430 61 31
July 16, 2026

Klauzula arbitrażowa w międzynarodowym kontrakcie - jak ją pisać, żeby była ważna i wykonalna?

Klauzula arbitrażowa w międzynarodowym kontrakcie – jak ją pisać, żeby była ważna i wykonalna?

Spis treści:

  1. Klauzula arbitrażowa - dlaczego nieprecyzyjne klauzule są nieważne w świetle prawa międzynarodowego?
  2. Jak wygląda dobrze skonstruowana klauzula arbitrażowa?
  3. Standardy prawa międzynarodowego - jak akty prawne chronią przed wadliwymi klauzulami?
  4. Kiedy klauzula jest ważna, a kiedy bezwartościowa?

W międzynarodowym obrocie gospodarczym przedsiębiorcy nierzadko marginalizują znaczenie postanowień dotyczących sposobów rozwiązywania sporów.

Zapis na sąd polubowny (klauzula arbitrażowa) umiejscawiany jest z reguły w postanowieniach końcowych obszernych kontraktów. Z naszych obserwacji oraz codziennej praktyki współpracy z klientami wynika, że jego treść często stanowi powielenie wzorców zaczerpniętych z innych umów, bez należytej analizy ich skutków prawnych oraz specyfiki danej transakcji. Zdarza się też, że klienci nawet nie wiedzą, że mają taką klauzulę w umowie.

Tymczasem decyzja o tym czy poddać ewentualny spór pod sąd czy pod arbitraż (do tego międzynarodowy) to bardzo istotna decyzja przy tworzeniu i zawieraniu umowy gospodarczej międzynarodowej.

Z kolei w razie świadomej zgody obu stron na klauzulę arbitrażową i dostosowanie klauzuli do danego typu umowy, wadliwie sformułowana klauzula arbitrażowa niesie ze sobą poważne ryzyko. Nieprecyzyjne lub wewnętrznie sprzeczne postanowienia mogą bowiem skutkować tym, że jeśli dojdzie do sporu, to zapis ten okaże się po prostu niewykonalny. 

1. Klauzula arbitrażowa - dlaczego nieprecyzyjne klauzule są nieważne w świetle prawa międzynarodowego? 

W naszej praktyce spotykamy się z sytuacjami, w których międzynarodowe kontrakty o znacznej wartości zawierają wadliwe zapisy dotyczące rozstrzygania sporów.

Często, bez głębszej refleksji nad skutkami prawnymi, strony wklejają postanowienia typu:

„Spory będą rozstrzygane polubownie”

LUB

„Spory będzie rozstrzygał sąd arbitrażowy w Polsce”

LUB

"Spory będą rozstrzygane według zasad sądu powoda"

Dlaczego powyższe klauzule są wadliwe?

Z punktu widzenia prawa międzynarodowego i polskiego, są one obarczone wadami, które powodują, że mogą one być niewykonalne:

1. Naruszenie "minimalnej treści" zapisu: Aby klauzula była skuteczna, musi jasno wskazywać konkretną instytucję arbitrażową. Zapisy ogólne (np. „sąd arbitrażowy w Polsce”) nie wskazują konkretnego organu, przez co nie spełniają wymogów formalnych koniecznych do skutecznego wyłączenia jurysdykcji sądów powszechnych.

2.Sprzeczność z Konwencją Nowojorską: Zgodnie z Artykułem II ust. 3 Konwencji Nowojorskiej z 1958 r., sąd państwowy ma obowiązek odesłać strony do arbitrażu, chyba że stwierdzi, iż umowa jest „niewykonalna lub nie nadaje się do realizacji”.

Klauzule narzucające nieistniejące procedury (np. „zasady sądu powoda” przy arbitrażu) również nie nadają się do realizacji w rozumieniu Konwencji, co uprawnia sąd państwowy do przejęcia sprawy.

3.Naruszenie gwarancji proceduralnych: Jak wskazuje Artykuł V ust. 1 lit. d Konwencji Nowojorskiej, każda procedura arbitrażowa musi być zgodna z umową stron. Jeżeli umowa narzuca zasady, które nie istnieją w obrocie prawnym, każdy wyrok wydany w takim trybie byłby z definicji niezgodny z umową i podlegałby odmowie wykonania.

2. Jak wygląda dobrze skonstruowana klauzula arbitrażowa?

Dobrze napisana klauzula arbitrażowa musi być jednoznaczna, precyzyjna i kompletna. Powinna w sposób niebudzący wątpliwości wskazywać:

  1. Wolę stron: Jasne stwierdzenie, że strony rezygnują z drogi przed sądem powszechnym na rzecz arbitrażu.
  2. Konkretną instytucję: Wskazanie sądu polubownego, który będzie orzekał w sprawie.
  3. Regulamin: Odesłanie do konkretnego regulaminu czy zasad, według których toczyć się będzie postępowanie.

W praktyce obrotu międzynarodowego rekomenduje się stosowanie sprawdzonych klauzul modelowych. Oto najpopularniejsze z nich: 

1. Sąd Arbitrażowy przy Międzynarodowej Izbie Handlowej (ICC) w Paryżu:

„Wszelkie spory wynikające z niniejszego kontraktu lub w związku z nim będą rozstrzygane ostatecznie stosownie do Regulaminu arbitrażowego Międzynarodowej Izby Handlowej przez jednego lub więcej arbitrów wyznaczonych zgodnie z tym Regulaminem.”

2. Arbitraż ad hoc na podstawie Regulaminu UNCITRAL:

„Wszelkie spory wynikłe z niniejszej Umowy lub w związku z nią, lub dotyczące jej naruszenia, wygaśnięcia lub nieważności, będą rozstrzygane przez sąd arbitrażowy stosownie do Regulaminu Arbitrażowego UNCITRAL.”

3. Międzynarodowy reżim prawny: jakie akty prawne reguluję kwestię klauzul arbitrażowych?

W międzynarodowym obrocie gospodarczym system arbitrażu opiera się na ściśle określonych instrumentach prawa międzynarodowego, które w sposób kategoryczny rozstrzygają o dopuszczalności wyłączenia drogi przed sądem państwowym.
Przedsiębiorcy korzystający z arbitrażu muszą brać pod uwagę normy wynikające z trzech kluczowych źródeł:
  • Konwencja Nowojorska z 1958 r. o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych: Stanowi ona fundamentalny instrument w obrocie międzynarodowym. Zgodnie z art. II ust. 3 Konwencji, sąd państwowy, przed którym zawisł spór, ma obowiązek odesłać strony do arbitrażu, chyba że stwierdzi, iż umowa arbitrażowa jest nieważna, niewykonalna lub nie nadaje się do realizacji. W przypadku klauzul niewykonalnych, które nie nadają się do realizacji, sąd państwowy jest uprawniony do zignorowania zapisu i przejęcia kognicji nad sprawą (czyli orzekania w tej sprawie). Ponadto, na podstawie art. V ust. 1 lit. d, państwo ma obowiązek odmówić wykonania zagranicznego wyroku arbitrażowego, jeśli procedura arbitrażowa nie była zgodna z umową stron. 
  • Europejska Konwencja Genewska z 1961 r. o międzynarodowym arbitrażu handlowym: Akt ten dopełnia system nowojorski, przyznając sądom państwowym wyraźną kompetencję do badania ważności zapisu na sąd polubowny. Konwencja ta kładzie nacisk na wymóg precyzji: w sytuacji, gdy strony nie wskażą konkretnej instytucji arbitrażowej lub miejsca arbitrażu, a mechanizmy ratunkowe zawiodą z uwagi na wewnętrzną sprzeczność postanowień, przeprowadzenie arbitrażu staje się prawnie niemożliwe. 
  • Prawo Modelowe UNCITRAL: Choć globalne tendencje zmierzają w stronę liberalizacji wymogów co do formy zapisu, w wielu krajowych porządkach prawnych zachowano rygorystyczne przesłanki formalne. Doktryna prawnicza wskazuje, że dla zachowania bezpieczeństwa obrotu należy korzystać z gotowych, przetestowanych klauzul modelowych, opracowanych przez stałe sądy polubowne, co minimalizuje ryzyko zakwestionowania zapisu.

4. Kiedy klauzula jest ważna, a kiedy nieważna/niewykonalna?

Aby zapis na sąd polubowny odniósł skutek, musi spełniać wymogi określające jego minimalną treść. Oznacza to, że musi z niego bezwzględnie wynikać wola poddania sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego, a sam zapis nie może pozostawiać wątpliwości co do tego, jaki to sąd lub jaka procedura.

Ważna klauzula arbitrażowa:

Precyzyjnie wskazuje instytucję (np. Sąd Arbitrażowy przy KIG).

Jednoznacznie określa zasady wyboru arbitrów (np. arbitraż ad hoc).

Jasno wskazuje stosunek prawny, którego dotyczy.

Nieważna / Niewykonalna klauzula arbitrażowa:

Odwołuje się do nieistniejących sądów lub regulaminów. 

Jest wewnętrznie sprzeczna i nie pozwala na ustalenie zasad postępowania.

Zrzeczenie się prawa do sądu powszechnego na rzecz arbitrażu to decyzja o doniosłych skutkach. W praktyce przedsiębiorcy często nie doceniają wagi tych postanowień, traktując je jako standardowy „dodatek” do umowy, albo nie zwracają na nie uwagi. Wejście w spór arbitrażowy międzynarodowy wiąże się zaś ze znacznie większymi kosztami niż spór przed sądem powszechnym i przy pewnych umowach taka klauzula nie jest opłacalna, albo może zablokować możliwość dochodzenia roszczeń.

Z drugiej strony, przy świadomej zgodzie obu stron na klauzulę arbitrażową, niezachowanie należytej staranności przy redagowaniu zapisu na sąd polubowny może prowadzić do sankcji w postaci jego nieważności lub niewykonalności. W tej sytacji, pozostaje tylko droga sądowa do dochodzenia roszczeń, co jest także zazwyczaj bardziej czasochłonne.

Autorzy: Natalia Ptaszek, Julia Armata - adwokat, specjalistka z zakresu prawa międzynarodowego gospodarczego

Zanim podpiszesz kontrakt, skonsultuj go z prawnikiem!

Jeśli masz wątpliwości, czy Twoja umowa zawiera odpowiednią klauzulę, skontaktuj się z nami: Kontakt. Zbadamy umowę i zadbamy o to, aby Twoje interesy były chronione.

A może nie wiesz co wybrać: arbitraż czy sąd w sprawach międzynarodowych? Umów się na konsultację i dowiedz się co jest lepsze w Twojej konkretnej sytuacji: Kontakt.

Przyszłość na
Twoich warunkach
© 2023 Armata Legal. Branding and website by
© 2023 Armata Legal.
Branding and website by